HAKKIMIZDA

Martin Luther büyük çıkış yapan Reform hareketi (Öze Dönüş) 16. yüzyıl Avrupasında özellikle Zürih’te Ulrich Zwingli, Strazburg’ta Martin Bucer, Cenova’da John Calvin önderliğinde yayılmaya başlamıştı. Episkopal ve Papalık sistemini kabul etmeyen İskoçyalı Protestanlar Presbiteryen sistemi oluşturdular. İlahiyatçı John Knox’un çalışmalarıyla Presbiteryenlik İskoçya’da güçlendi. 1689 yılına kadar çeşitli yaptırım ve baskılara maruz kalan Presbiteryenler bu tarihte çıkan hoşgorü kanunu ile Westminster İnanç Açıklamasını resmen kabul ettirmiş oldular.

1644 yılından itibaren İskoçya ve İrlanda’dan çeşitli sebeplerle Amerika’ya göç eden Presbiteryenler orada Amerikan Presbiteryen Kilisesini kurmuslardır. Avustralya ve Yeni Zelanda Presbiteryen Kiliselerini ise Avrupadan göç eden İskoçlar kurmuşlardır. Bundan başka Presbiteryenliğin güçlü olduğu ülkeler arasında Güney Kore, Meksika ve Brezilya’yı sayabiliriz. Tarihe baktığımızda onaltıncı yüzyılın ikinci yarısında Kutsal Kitap’ı Calvin’in yorumuna göre algılayan Hristiyan Reform ve Presbiteryen kilisesi ile Osmanlı İmparatorluğu ilk kez Kanuni Sultan Süleyman döneminde ilişki kurmuştur (1521-1555 –The Ottoman Empire The Classical Age 1300-1600 by Halil İnalcıklı, Phoenix Press.2000)... Bu ilişki daha çok Osmanlı İmparatorluğunun Macaristan’ı koruma altında tuttuğu dönemdedir. O dönemin Katolik İspanya’sına karşı Hristiyan Calvinistleri korumayı da üstlenen Osmanlı Sultanı Kanuni Sultan Süleyman ayrıca o dönem yeni yeni kelamcı Hristiyanlığı öne çıkaran Reform Hristiyanlarına yazdığı mektupta “sade inançlarından ötürü Müslümanlara yakın” olarak gördüğünü söylemektedir (Aynı kaynak).

Türkiye’de ilk Presbiteryen Kilisesi 1993 yılında Türk Dünyası Kiliseleri Ruhani Kurulu yönetiminde İstanbul Presbiteryen Kilisesi olarak ibadete başlamıştır. Kilise ayrıca Türkçe konuşan cemaatinin bulunduğu yörelerde ve yurt dışında da düzenli olarak ibadet yapmakta ve inananların dini vecibelerini yerine getirmelerine yardımcı olmaktadır. Ankara Presbiteryen Kilisesi 1 Kasım 2003’de Ankara’da yaşayan ve reform teolojisini benimsemiş olan yerli yada yabancı tüm Hristiyanların ruhani ihtiyaçlarını karşılamak ve onlara hizmet etmek amacıyla Türk Dünyası Presbiteryen Kilisesi çatısı altında kurulmuştur. OSTİM’de bir araya gelen topluluğumuz 2007 yılı itibariyle T.D. Ankara Presbiteryen Kilisesi çatısı altında Ankara Protestan Kilisesi adıyla anılmaya başlamış ve T.C. yasalarına uygun bir biçimde Kutsal Kitabı temel alan ibadetlerini sürdürmektedir.

Amacımız ve Yetkimiz

Ankara Protestan Kilisesi'nin amacı Tanrı'ya tapınmak, O'nun halkını ruhsal açıdan eğitmek, Kurtuluş Müjdesini iman etmeyenlere açıklamak ve inancımızı Kutsal Yazılara göre savunmaktır. Ankara Protestan Kilisesi iman ve uygulamalar konusunda Kutsal Kitap'ı kendisine rehber alan ve onun gerçeklerine ve öğretilerine önem veren bir kilisedir. Rabbimiz İsa Mesih'in Kilise'nin başı olduğuna (Efesliler 5:23) ve bu kilisenin işlerinin Kutsal Kitap'a göre seçilip atanan ihtiyarlar tarafından yönlendirilmesi gerektiğine inanıyoruz. Ankara Protestan Kilisesi'nin ihtiyarları her zaman Kutsal Kitap'ın yetkisi altındadır. Ankara Protestan Kilisesi inanç yönünden bizimle aynı görüşte olan diğer kiliselerle, ortak ilgi alanlarında ve konularda işbirliği yapabilir. Ankara Protestan Kilisesi, bazı özel durumlarda belirli kiliselerden yardım ve öneri alabilir. Ankara Protestan Kilisesi'nin dışındaki hiçbir kilisenin, kiliseler birliğinin, temsilciler kurulunun veya mezhep birliğinin kararları Ankara Protestan Kilisesi'ni bağlayıcı değildir. Kilisemizi bağlayıcı olan T.C. kanunları ve Kutsal Kitap'tır.

İnancımızın Temeli

İnanç, düzen ve ahlak konularındaki tek yetki Kutsal Kitaptır.(Tevrat, Zebur, İncil) Ankara Protestan Kilisesi'nin İnanç Açıklaması Kutsal Kitap'ın öğretisine göre hazırlanmıştır ve Kutsal Kitap'ın üzerinde tutulamaz. İnanç Açıklaması kilisemizin temel aldığı Kutsal Kitap'taki gerçekleri öğretmektedir ve bu inanç açıklaması hristiyan inancımızın özeti şeklindedir. Tartışmalı durumlarda, inancımızı teyit etmek ve ruhsal doğruluğu öğretmek için bize yardımcı olur.